Banner met surfmeisje aan Brouwersdam
Banner met inwoner voor woonwijk in Zierikzee
Banner van ondernemer voor vissershaven in Bruinisse
Homepage

Vaste gast op
Schouwen-Duiveland

Gerda van Wageningen

Gerda van Wageningen

Schrijfster

juli 2015

Gerda van Wageningen (schrijfster) is vaste gast op Schouwen-Duiveland

Een verfrissende regenbui, aangename temperatuur, een prachtig wolkendek met steeds ander fraai licht.
Tegen het decor van een vriendelijk polderlandschap met lange dijken langs water en moerassen, brede duinen, strand, bos aan zee en mooie dorpen. We schrijven zomaar een middag op Schouwen-Duiveland, in juli.

Op het programma staat een bezoek aan het bedrijf van Aart-Jan en Mirjam Bil, waar de zee groenten zeekraal en lamsoor worden geteeld. Deze ondernemers uit Kerkwerve timmeren aardig aan de weg.
Ze mochten hun bijzondere product aanprijzen tijdens het bezoek van koning Willem-Alexander en koningin Máxima aan Zierikzee in 2013. Als de enige teler van deze zilte zaligheden op Schouwen-Duiveland.
Vandaag meldt zich ook een bijzondere gast op het bedrijf De Schorreblomme (Zeeuws voor lamsoor) aan de Zandweg. Het is Gerda van Wageningen, die wel de Koningin van de familie- en streekroman mag worden genoemd. Haar bezoek heeft ook een beetje een koninklijk tintje. Nederlands populairste romanschrijfster behoort al tien jaar tot de Orde van Oranje Nassau, als Ridder. Een onderscheiding die zij mocht ontvangen bij haar 25-jarig schrijversjubileum.

Deze sympathieke auteur, woonachtig in de Hoeksche Waard, heeft een oeuvre om diep respect voor te hebben. In totaal zijn er 2,5 miljoen boeken van haar verkocht, terwijl in de bibliotheek haar boeken per jaar ruim een miljoen keer worden uitgeleend. Daardoor staat zij de laatste jaren onafgebroken in de Top 5 van de meest uitgeleende auteurs. Ze mag met recht als bestseller worden betiteld.
Een deel van haar oeuvre bestaat uit historische romans, die zich afspelen op Schouwen-Duiveland en in de Hoeksche Waard, in de tweede helft van de 19e eeuw maar ook de eerste helft van de 20e eeuw, tot de Watersnoodramp aan toe. Ook hedendaagse romans spelen op het eiland, zoals in haar boek “Gevaarlijk Verlangen”. Ze prijken in menig huiskamer in de boekenkast. In 2012 is er zelfs bij wijze van eerbetoon een glossy over haar uitgebracht: Gewoon Gerda.

Kerkwerve

Gerda heeft het bedrijf in Kerkwerve, enkele kilometers vanaf Zierikzee, in haar routeboekje staan als vast adres voor zeekraal. Een zee groente die wordt geromantiseerd in haar boeken “Hart van goud”, “De mosselvisser” en “Gevaarlijk verlangen”, waarin ze deze delicatesse beschrijft als zomerseizoensgerecht.

Ooit was dit het voedsel voor arme mensen dat in het wild werd gesneden: zeekraal en lamsoor. Tegenwoordig is er een vergunning voor nodig en wordt er een mooie prijs voor betaald. Maar er zijn slechts weinig telers. Het werk aan deze zee groenten is zo arbeidsintensief dat het landbouwers afschrikt. De Schouwse familie Bil vormt daarop een positieve uitzondering.
Zeeuwse zilte zaligheden zijn een begrip in binnen- en buitenland. Zeeuwse mosselen en oesters zijn de belangrijkste exportproducten. Oosterscheldekreeft en zilte groenten als zeekraal en lamsoor zijn populair.
Gerda deelt in de populariteit en heeft aan het eind van deze dag natuurlijk een koningsmaal op tafel met zeekraal en meldt via Facebook:
“Tot slot meteen zeekraal gehaald rechtstreeks bij de teler in Kerkwerve. Die zit nu in de pan, dat wordt dus lekker smikkelen”.
Van Wageningen heeft een innige band met Schouwen-Duiveland, de stop bij De Schorreblomme is niet toevallig. Ze is deze middag te gast bij wethouder Ad Verseput van de gemeente Schouwen-Duiveland.

Jeugd

Gerda van Wageningen was als stadskind en natuurliefhebber tijdens haar vakanties te vinden op een boerderij aan de Tellersweg bij Kerkwerve. Zowel voor de watersnoodramp als heel klein kind, maar vooral ook in de jaren daarna.
Ze stak haar handen uit de mouwen bij de arbeid op het land. Ging mosselen rapen in de Oosterschelde. Zwemmen bij hoog water in de haven van Flaauwers met de jongelui uit de omgeving. Een natuurlijke bron van kattenkwaad.
Hoe ze hier terecht kwam? Haar vader bracht als schipperskind zijn jeugd op Schouwen door, want grootmoeder was een boerendochter uit Kerkwerve.

Vader bezocht de school op Moriaanshoofd, het gehucht met korenmolen De Zwaan (uit 1886) aan de doorgaande weg naar de westhoek van Schouwen. De school is met de watersnoodramp verdwenen. Het woonhuis van de voormalige hoofdmeester staat er nog wel, nu “Windekind” geheten.
De watersnoodramp van 1953 speelt dus ook een rol in het leven van Gerda. Vroeger hadden ze bij haar thuis een oom en tante als evacué. Het watersnoodmuseum in Ouwerkerk is daarom een interessante plek voor de herinneringen aan die tijd. Ze heeft er intussen al veel mensen mee naar toe genomen en iedereen is dan diep onder de indruk.

Gerda van Wageningen maakte in 1979 haar debuut als schrijfster en blonk uit in goed gedocumenteerde verhalen die ook hun oorsprong vonden op Schouwen-Duiveland. Zoals de jeugd van haar grootmoeder, de landadel in Schuddebeurs en het voormalige ziekenhuis in Noordgouwe.
Gerda heeft meer dan 100 streek- en familieromans op haar naam staan. Jaarlijks verschijnen nieuwe romans van haar hand en worden meerdere titels in omnibussen herdrukt.
Haar werk verscheen in boekuitgaven, met veelzeggende titels als: “Verboden Brieven”, “Onstuimig Hart”, “Zoete melodie”, “Witte Rozen”, et cetera. Van haar hand is de Rosegaerttrilogie, waarvoor Heesterlust in Schuddebeurs model heeft gestaan en waarvoor ze destijds heeft gesproken met jonkheer van Citters en ook met zijn voormalige butler. De bibliobus heet nog steeds naar deze romans. Over haar band met Schouwen-Duiveland gesproken!
Gerda werkt nu aan een nieuwe historische trilogie die begint in Wo I.

Ze schrijft over het leven, over het verleden en vooral: over de liefde.
Haar boek met de titel “Venster van geluk” kan in spreekwoordelijke zin geprojecteerd worden op de kwaliteiten van Schouwen-Duiveland. Het schrijven en de natuur komen voor Gerda van Wageningen hier gelukkig samen.

Vogelparadijs

“Met de Vogelwerkgroep uit de Hoeksche Waard ben ik hier met regelmaat op de dijk te vinden”, zegt Gerda. Ze doelt op de absolute aanrader voor vogelliefhebbers: het natuurontwikkelingsproject in de oudste polder van Schouwen-Duiveland, De Prunje, als onderdeel van Plan Tureluur aan de zuidkust van Schouwen-Duiveland.
Duizenden, soms tienduizenden steltlopers, meeuwen, ganzen en eenden dicht bij elkaar in een schitterend brak, watermoeras. Niet voor niets wordt de Zuidkust van Schouwen ook wel de vogelboulevard van Zeeland genoemd. Het is een feest van kleuren en vormen, met ook hier zeekraal dat eerst groen is en in de nazomer roestbruin.
Vanaf diverse punten is de Prunje goed te overzien met een verrekijker of een telescoop. Zo ook op deze middag. De professionele telescoopkijker komt uit de kofferbak van de auto van Gerda van Wageningen. Nieuwsgierige schapen komen poolshoogte nemen als zij de wethouder deelgenoot maakt van het gemak van de telescoop.
Over geschiedenis gesproken: het voelt als een rendez-vous. Want dit gebied werd door zeventiende-eeuwse schrijvers al bij uitstek genoemd als vogelparadijs.
Voor Gerda een moment om samen te vatten waarom Schouwen-Duiveland voor haar zo aantrekkelijk is: ”natuur, cultuur, water en boerenland, dat is waar ik van hou”. Met stranden om uit te waaien en te wandelen met de honden.

Strao

Het “Straorieje”, dat ze eerder dit jaar in Noordwelle bezocht, staat regelmatig op de agenda van deze paardenliefhebster. Elk jaar viert een aantal dorpen op Schouwen-Duiveland het strao feest. Dan gaan alle paarden uit de buurt in optocht naar het strand om er de benen te spoelen. Het is al een heel oud gebruik, nieuw leven ingeblazen nadat er voor de toeristen maneges zijn gekomen. Van oorsprong reden boeren en hun knechten op ongezadelde werkpaarden naar het strand, nadat de dieren een lange winter op stal hadden gestaan. Voor de gelegenheid werden de paarden mooi versierd.
Gerda deelt ook hierover haar ervaringen: “We hebben enorm genoten. Eerst op het strand en later in het dorp, waar de stoet met muziek weer werd ingehaald, men als gebruikelijk en rondje rond de kerk maakte en de rijders daarna een hartversterkertje kregen. Tot slot was er ringsteken. Het was een fijne dag”.

Kunstschouw

Over cultuur gesproken, de veel geroemde schrijfster mag gerekend worden tot een trouw bezoekster van de jaarlijkse Kunstschouw. Een platform voor zowel gevestigde kunstenaars als aanstormend talent. Actuele kunst, experimentele installaties en performances, tot de meer gevestigde kunst, maar ook fotografie-, computer- en videokunst combineren op spannende wijze met authentiek Zeeuwse locaties. Zoals oude kerkjes, boerenschuren, hofstedes, een graanmolen, villa’s en tuinen, maar ook historische sites, bos en strand op circa 40 locaties op Schouwen-Duiveland.
Voor Gerda is het een cultureel uitstapje met als vaste verblijfplaats het Hotel De Zeeuwse Stromen in Renesse. Dit jaar was het vooral hedendaagse kunst die haar belangstelling trok, in gezelschap van haar vriendin Marja Visscher. Gerda schildert ook, samen met Marja.
Visscher gaat haar werken exposeren in Restaurant De Heerenkeet. Een prachtlocatie aan de boorden van de Oosterschelde, die Gerda al lang kent – vroeger als bruine kroeg – en een soort huiskamer voor haar is.
Hier voelt ze zich thuis, praat ze over haar zelf, haar boeken en haar liefde voor Schouwen-Duiveland.
Met haar trouwe hond Saartje aan de voet. Tegenover haar de wethouder die de superlatieven met trots kan bevestigen. Op tafel ligt de trilogie Haamstede, een klassieker van Gerda van Wageningen. Met kasteel Haamstede als het toneel van vele emotionele verwikkelingen.
In de recensie is te lezen: “Dit boek combineert het beste van wat Gerda te bieden heeft: historische romans in een tot de verbeelding sprekend decor, waarin menselijke relaties centraal staan”.

Veelzijdig

Het is een mooie ervaring, de ontmoeting met een begenadigd schrijfster die haar inspiratie vindt op Schouwen-Duiveland. De liefde voor dit voormalig eiland en de geschiedenis steekt ze niet onder stoelen of banken.
Met haar veelzijdige interesses wordt ze op haar wenken bediend. Gerda van Wageningen laat zich ontvallen: “Ik verveel me hier nooit!”