Banner met surfmeisje aan Brouwersdam
Banner met inwoner voor woonwijk in Zierikzee
Banner van ondernemer voor vissershaven in Bruinisse
Homepage

Die luchten van Schouwen-Duiveland

Henk Gravestein

Henk Gravestein

Projectmanager Jachthaven Bruinisse

juni 2017

“Ik ben hier gemaakt. In 1953 heeft mijn vader geholpen na de watersnoodramp. En vanaf het moment dat mijn hersenen enig besef hadden, wilde ik hierheen.

“Het is de lucht, die geur hier, die onvergelijkbaar is met de rest van Nederland. De schrale wind die langs je heen gaat en de wolkenformaties die alle kanten opvliegen. Je zit hier gevoelsmatig zo dicht op de elementen. Dat kan ik nergens anders vinden. Friesland vind ik ook zo mooi. Maar zet me met een blinddoek neer en ik zeg je of ik in Friesland of op Schouwen-Duiveland sta.

“Ik ben laatst twee dagen in Muggenbeet geweest. Ja, in Muggenbeet. Het ligt bij Blokzijl. Je hebt er geen zout water, niet dezelfde lucht, maar het is er hartstikke mooi. En toch is Schouwen-Duiveland mooier.

“Wat het me doet? Het geeft me op de een of andere manier energie. Als ik hierboven op de toren van Jachthaven Bruinisse sta, waait het er altijd. Het waait wel, zeggen de mensen dan. Man, dit is toch gewoon lekker.

“Ik heb mijn hele leven in Zierikzee willen wonen, maar op de ene of andere manier is het er nooit van gekomen. Ik ben getrouwd in het oude stadhuis van Zierikzee. Ik vind het een heel bijzonder stadje. De oude poort waar ik graag doorheen rijd of onderdoor loop. De sfeer die er hangt. Ja, lekker. Ik heb een tijdje in Achthuizen gewoon. Het voelde altijd lekker over de Grevelingendam te rijden en dan te gaan eten en drinken in Zierikzee. Ik zie dat niet als een afstand.

“Weet je wat ook bijzonder is? Ga vanaf deze jachthaven eens rechtsaf binnendoor naar Schuddebeurs. Via het Dijkwater, een pareltje. Daar moet je eens langzaam doorheen rijden. Heel langzaam. Ik zeg wel eens op zondagochtend tegen mijn vrouw. Kom, we gaan er met de fiets of auto doorheen. Het is geweldig!

“Ik heb een onvergelijkbaar gevoel met het Watersnoodmuseum. Twee jaar geleden ging ik er met mijn vader heen. Ik heb met verbazing naar hem – ik krijg weer kippenvel – gekeken. Hij werd emotioneel. Ja, ik heb daar een band.”

Henk Gravestein
Bruinisse