Jack van der Hoek

Schouwen-Duiveland raakte een aantal jaren buiten mijn blikveld, maar op enig moment bezochten mijn vrouw Ingrid en ik mijn tante, mijn oom was inmiddels overleden, in haar stacaravan op een nieuwe plek.

Jack van der Hoek

Die bezoekjes volgden elkaar op want het is een heerlijk rustig plekje op een kleine camping en omgeven door natuur. Uiteindelijk konden we de stacaravan overnemen en nu is het onze vaste plek om te ontspannen. We gaan er vrijwel elk weekeinde heen.

"Sinds we die stacaravan hebben, heb ik Schouwen-Duiveland herontdekt, vooral door veel te fietsen."

Natuurlijk zijn het strand en de zee heerlijk, er is echter veel meer. Het duingebied, de polders, dijken, historische dorpjes en de twee stadjes. Voordat ik benoemd werd tot burgemeester was ik gedeputeerde in Noord-Holland en alles wat die provincie heeft, vind je hier op fietsafstand. Dat is toch prachtig!

Ik kan het iedereen dan ook aanbevelen om je per fiets te verplaatsen. Er zijn genoeg rustige weggetjes en fietspaden, ook buitendijks. Je ervaart de omgeving zoveel beter dan in de auto en je kunt altijd makkelijk stoppen als je mooie plekjes ontdekt. Want die kom je vanzelf tegen.

Wil je Schouwen-Duiveland echt wat beter begrijpen, dan mag een bezoek aan het Watersnoodmuseum niet ontbreken. Daar krijg je een goed beeld van de geschiedenis en de relatie die het water op de vorming van het eiland en zijn inwoners heeft. De invloed van de watersnood van 1953 werkt nog steeds door.

Een aantal jaren terug ontmoette ik Gerard Rabelink, mijn voorganger. We spraken over onze band met Schouwen-Duiveland. En over mijn ambitie om ooit burgemeester te worden, bij voorkeur van Schouwen-Duiveland. Hij kon mij dat van harte aanbevelen, hij vervulde die functie met veel plezier en was toen nog zeker niet van plan om te stoppen.

Ik denk dat iedereen in mijn omgeving mijn ambitie wel kende. Ook wisten velen dat ik een voorkeursgemeente had, alleen niet welke. Ik heb altijd gezegd dat als die post vrijkwam, ik zou solliciteren. Ik moest toch een goede reden verzinnen om hier zoveel mogelijk te kunnen zijn! Uiteindelijk kwam de vacature op het juiste moment nu onze dochter gaat studeren. Het is natuurlijk ook fijn dat ik uit alle sollicitanten gekozen ben.

Inmiddels wonen Ingrid en ik in hartje Zierikzee. Onze stacaravan blijft onze oase van rust. Ook als we gepensioneerd zijn, blijven we op Schouwen-Duiveland wonen. Dat was ooit het plan en dat blijft zo.”