Banner met surfmeisje aan Brouwersdam
Banner met inwoner voor woonwijk in Zierikzee
Banner van ondernemer voor vissershaven in Bruinisse
Homepage

Welkom in ons midden, welkom in dit huis
Nu je eindelijk weer hier bent
Welkom jongen, welkom thuis

Peter Slager

Peter Slager

Bassist en tekstschrijver van Blof

mei 2012

We ontmoeten Peter Slager, bassist, tekstschrijver en componist van de Zeeuwse band Bløf

Peter Slager is een Reisenaer

Welkom in ons midden, welkom in dit huis
Nu je eindelijk weer hier bent
Welkom jongen, welkom thuis

Hij schreef zelf de tekst en het nummer is nog steeds een liedje dat Nederlands grootste popgroep Bløf met veel plezier speelt. We ontmoeten Peter Slager, bassist, tekstschrijver en componist van deze Zeeuwse band.

De toon is gezet. De conversatie gaat snel over in onvervalst Zeeuws. Gastheer/wethouder Ad Verseput en Peter Slager spreken dezelfde taal en blijken veel gemeenschappelijke kennissen te hebben. Dit wordt versterkt tijdens het toertje dat ze op een zonnige middag over Schouwen-Duiveland doen. We zijn deelgenoot van een ontspannen onderonsje dat begint in Dreischor, leidt via de Brouwersdam en na een time-out bij de strandtent in Renesse eindigt in het fraaie decor van de Oude Haven in Zierikzee.

Een bescheiden rondje tegen de achtergrond van de trip die Bløf gedaan heeft met het Umojaproject waarvan in 2006 een album werd uitgebracht, opgenomen tijdens een reis van twee jaar in 13 verschillende landen met medewerking van lokale artiesten.

Om de titel van de film over dit muziekproject in deze context te gebruiken is het vandaag:

een manier om thuis te komen

Dreischor

Peter is geboren en opgegroeid in Dreischor (Zeeuws: Dreister), ging studeren in Utrecht om daarna terug te keren naar Zeeland. Hij woont met zijn gezin in Middelburg. Met Schouwen-Duiveland heeft hij nog een sterke band. “De ruimte, de rust, ze zijn kenmerkend voor Zeeland in het algemeen en voor Schouwen-Duiveland in het bijzonder”.

De Bløf-songs “Aan de kust” en “Dansen aan zee” appelleren aan het Zeelandgevoel. Peter schrijft de nummers van de band die al 20 jaar en niet onverdienstelijk aan de muzikale weg timmert. Een route die goud, platina, documentaires en een film heeft opgeleverd. Bløf is uitgegroeid tot een nationaal instituut, ambassadeurs bij uitstek voor Zeeland. Het nummer “Later als ik groter ben”, dat aan het bereiken van de 20-jarige leeftijd van Bløf is gekoppeld, bevestigt in fraaie bewoordingen onze ervaring bij het bezoek aan het geboortedorp van Peter.

En om me heen, is alles veranderd
Maar ik ken die jongen nog
Het is nu later

Het is een feest der herkenning in Dreischor, een dorp met een kleine 1000 inwoners die in de volksmond Reisenaers genoemd worden. Cees Braal komt op zijn fiets aangereden en maakt een praatje met de wethouder en Peter. Een oase van rust straalt uit van de karakteristieke ring van dit dorp, dat in 2001 tot groenste dorp van Europa werd verkozen. De ouders Slager wonen er nog, in het pand dat voorheen de winkel in witgoed was. Peter woonde hier tot zijn 18ejaar, in het gezin Slager, samen met zijn broer Ronald die later ook de muzikale weg is ingeslagen. Hij is dus een echte Reisenaer en is groter geworden. Een bekende Nederlander maar wel de verpersoonlijking van een nuchtere Zeeuw die met beide benen op de grond staat.

Later als ik groter ben, blijf ik wie ik ben
Later als je mij herkent, weet ik wie ik ben.

Alles blijft anders leert ons een korte ronde over de Ring. Het pand van de bakker van toen biedt nu bed- en breakfast. Vlaggen met het dorpswapen sieren de gevels, als een stil gebaar van welkom thuis voor Peter. Hij benoemt de veranderingen in het gebruik van de historische panden in de loop der jaren. Dreischor is een beschermd dorpsgezicht met een karakteristieke dorpsring. Het is het gaafste ringdorp van Zeeland.

We lopen langs het oude dorphuis op de Ring 32 waar Peter met een grote dosis podiumvrees zijn eerste bescheiden playbackoptreden deed. Drummer worden was zijn roeping tot het moment dat zijn vriendje een drumstel voor zijn verjaardag krijgt en Peter zijn droom uiteen ziet spatten. De uitbaters van een muziekwinkel in Zierikzee brengen hem op het idee om basgitaar te gaan spelen, een instrument waarmee je al snel in ieder bandje een plekje kan vinden. Dat het Bløf zou worden, was toen nog een utopie. Tijdens zijn middelbare school periode op de Rijksscholengemeenschap Pieter Zeeman in Zierikzee, verkent hij het muzikale wereldje met vriendjes van Schouwen-Duiveland. Optredens in Brogum, het muziekpodium in Zierikzee, met een ultieme act op het Anywave festival. Daar moet elk lokaal bandje toch gespeeld hebben.

Ik raakte aan, waarover ik droomde
Ik wist niet wat ik zag
Tot ik begreep dat ik moest zingen.

Peter Slager richt in 1992 de groep op met de naam Bløf met drummer Henk Tjoonk, pianist Bas Kennis en zanger/gitarist Paskal Jakobsen. Hij werkt vanaf 1996 bij Omroep Zeeland als radioverslaggever en bureauredacteur, totdat Bløf in 1998 doorbreekt met de single Liefs uit Londen. Vanaf dan is hij professioneel popmuzikant.

De serene rust in Dreischor is optimaal te ervaren in de Sint-Adriaanskerk, een tweeschepige hallenkerk gewijd aan de Heilige Adrianus, met een geweldige akoestiek. Een geliefde locatie voor het uitvoeren van concerten. Peter proeft de sfeer en vertelt over zijn inspiratie voor het schrijven van songs voor Bløf. Hij speelt met woorden die niet direct te doorgronden zijn. Hij is heel erg met het onbenoembare bezig, zoals hij ook aangeeft in de biografie “Hier 20 jaar Bløf ”. Peter: “Ik heb het liefst dat jij jouw beelden erbij maakt met kleuren en gevoelens”. Hij gebruikt geen voor de hand liggende teksten, ze stemmen tot nadenken en dat maakt de nummers boeiend. Paskal Jakobsen, zanger van Bløf, vraagt Peter soms om de achterliggende gedachte van de tekst zodat hij deze zich eigen kan maken.

Het spel tussen tekst en melodie, het creëren van een nummer, het gebruik maken van de muzikale kwaliteiten. Het tekent de virtuositeit van deze muzikanten.“De antenne voor inspiratie staat altijd uit en soms geven de omstandigheden daartoe aanleiding, zoals destijds bij het overlijden van drummer Chris Gotte”. De woorden van deze begenadigde tekstschrijver klinken door in de lege ruimte van de Adriaanskerk. We hangen aan zijn lippen.

Brouwersdam

Vanuit Dreischor gaat het gezelschap richting Brouwersdam, een bekende route uit de jeugd van Peter Slager. Het ijsje onderweg bij de verkooptent en dan het verblijf aan de dam. Een locatie die later een belangrijke stap in het festivalleven van Bløf zal markeren. De dam waar hij in zijn jeugd in de zomer vaak verbleef is nu de thuisbasis van het eigen festival van Bløf: Concert at Sea.

Op de plaats waar nu de campers staan van dagrecreanten wordt vanaf 2006 elk jaar in de maand juni een mega festivalterrein opgebouwd. Het eerste idee was een podium op de Boulevard van Vlissingen of op een ponton voor de kust. Het werd de Brouwersdam met een concert van Bløf in 2003 op initiatief van de Stichting Renesse, aangeboden aan de inwoners van Schouwen-Duiveland. Logistiek lastig omdat alle voorzieningen naar het terrein gebracht moeten worden. Intussen staat het festival in al zijn geledingen als een huis. Voor Peter is het nog steeds een enorme ervaring om vanuit een 0-situatie een festivalterrein uit de grond te zien stampen. Het podium verrijst met de rug naar de Noordzee op één van de twee “vrouwenborsten” die de dam in al haar glorie bloot geeft aan de zee. De ligging tussen de Noordzee en het Grevelingenmeer is meer dan uniek.

De website van Concert at Sea gebruikt terecht de wervende tekst: Zien, horen en voelen. Kortom, een echte verrassing in vergelijking met andere evenementen in de open lucht. Het terrein leent zich heel goed voor een groot festival als concert at SEA. De ondergrond is geasfalteerd, de vorm is als een arena en het talud is een onmisbaar onderdeel geworden waar veel bezoekers een mooie plaats vinden. Voor de gelukkigen die in de omgeving wonen lijkt het allemaal de normaalste zaak van de wereld. De enthousiaste bezoekers, medewerkers en artiesten zorgen voor een bijzondere sfeer: de magie van de dam.

“We zijn als Bløf volledig betrokken bij de organisatie, zijn verantwoordelijk voor ons eigen festival, gastheer voor duizenden muziekliefhebbers”. Hij geniet zichtbaar als hij het terrein overziet en weet dat zijn band hier opnieuw de sterren van de hemel zal spelen.

Hier aan de kust, de Zeeuwse kust.

Renesse

Op naar Renesse, naar het strandpaviljoen direct bij de strandovergang van Hotel Congrescentrum De Zeeuwse Stromen. Onderweg vertelt Peter over zijn andere passie, het hardlopen. Een uitstekend middel om zijn teksten tijdens de duurloop vorm te laten krijgen. De Zeeuwse Stromen is een uitvalsbasis voor Bløf tijdens de voorbereidingen op Concert at Sea. Hij zoekt in de vroege uren het strand op om zijn kilometers te maken. Peter koos er eerder de strandtent als bijzondere locatie voor de huwelijksceremonie met zijn vrouw Liesbet.

We ontmoeten Leo van Vliet, één van de mensen van het eerste uur van het festival Concert at Sea. Na een warme welkomstgroet voor Peter ontvouwt Leo op het terras van “Blasa Bloesa” zijn plannen om te komen tot een nieuwe opzet van een strandpaviljoen. De nieuwe naam wordt “de Haven van Renesse” die in 2013 geopend zal worden. Een tent die niet alleen draait om frites en ijs maar ook een museum zal zijn waarin de zee en het strand beleefd worden. Een strandtent met diepgang dus.

Daar komt mijn schip al aan
Ik kijk vanaf het strand
Schrijven in het zand
Is voor mij nu wel gedaan
Want de letters van je naam
Blijven in het zand niet staan

Zierikzee

Het eindstation van deze middag is de Oude Haven in Zierikzee. Wethouder Ad Verseput en Peter Slager laten verschillende inwoners en belevenissen nog steeds de revue passeren. De Oude Haven is gestoffeerd met een aantal historische schepen, varende monumenten. Met beide havenpoorten op de achtergrond is deze haven weer tot leven gebracht. Peter ziet Zierikzee ook als een stukje van zijn thuis en meert hier regelmatig aan op de terugreis vanuit het land naar Middelburg.

Dit is mijn haven, hier leg ik aan. Hier ligt mijn hart voor jou.

De contouren zijn nog zichtbaar van de vroegere concertzaal Mondragon. In deze zaal hield Bløf ooit de try-out voor de eerste theater tour. Peter ontmoet bij toeval een oud-klasgenote, Nini Soeters-Schot, nu notaris in Zierikzee.

We besluiten de tocht met een drankje aan de Nieuwe Haven, het tripje is ingevuld op de manier zoals Peter Slager het graag wil.

Tot ziens en voor altijd welkom op Schouwen-Duiveland, jouw bakermat:

Een manier om thuis te komen.

NB: De cursieve teksten zijn ontleend aan songs van Bløf