Banner met surfmeisje aan Brouwersdam
Banner met inwoner voor woonwijk in Zierikzee
Banner van ondernemer voor vissershaven in Bruinisse
Homepage

Wonen en werken in een Duivelandse polder

Vincent en Marja Krans

Vincent en Marja Krans

Wonen en werken in Ouwerkerk

juni 2017

De eerste nacht in hun boerderij Kransenhof in de Vier Bannenpolder tussen Ouwerkerk en Nieuwerkerk was gedenkwaardig. Die nacht in februari stormde het zo hard dat de schuiven van de Oosterscheldekering werden gesloten. Het heeft Vincent en Marja Krans niet afgeschrikt, al vroegen ze zich even af of het altijd zo hard waait op Duiveland.

Vincent: “We hadden de boerderij in de zomer gekocht, met wuivend goudgeel graan op de akkers. Toen we verhuisden was het hartje winter. Dat is toch een andere ervaring. De oorverdovende stilte met alleen maar bruinen en grijzen en natte glimmers op de klei van de omgeploegde akkers. Het is wel een overgang van hartje Den Haag. Heel bijzonder dat dit ook Nederland is.”

Marja: “Toen werd het lente, ontwaakte het landschap en zagen we bijvoorbeeld de rijkdom aan vogels. Vincent heeft overal nestkasjes opgehangen en elk jaar hebben we een nest kerkuilen. Een sperwer slaat zijn prooi in onze voortuin en eet die daar rustig op. We hebben vrij uitzicht naar het zuiden. Aan de ene kant wonen de buren 400 meter, aan de andere kant 2,5 kilometer ver. Die ruimte en stilte, dat heb je in de stad niet.”

Marja: “We woonden prachtig in Den Haag, daar niet van. Een mooi Jugendstilpand dat Vincent helemaal heeft opgeknapt. Maar al dat blik voor de deur, die uitlaatgassen en smalle straten. En ja, de stad heeft tal van culturele voorzieningen, maar hoe vaak gingen we nou eigenlijk? Een concert in de Adriaanskerk van Dreischor heeft zijn eigen charme en we gaan geregeld naar fiZi, het filmhuis in Zierikzee. Als een voorstelling niet naar de provincie komt, is Rotterdam dichtbij. Vincent wilde graag naar het oosten, we hebben jaren een tweede huisje gehad in Ommen. Voor werk en familie was dat te ver. Zeeland was een goed alternatief. We kwamen al regelmatig in Zierikzee waar de zus van Vincent Pension Klaas Vaak heeft.”

Vincent: “We wilden echt de ruimte, zowel letterlijk als figuurlijk, dus het werd geen Zierikzee. In Kransenhof, zoals we de boerderij noemen, was naast woonruimte ook plaats voor mijn atelier voor beeldhouwen, schilderen en restauratiewerk. Voor mijn klanten, vooral musea en bedrijven, maar ook particulieren, maakt het niet uit waar ik zit. Er komen alleen geen mensen meer spontaan binnenlopen; dat was in Den Haag wel zo. Daar heb ik in het begin aan moeten wennen.”

Vincent: “Boven mijn atelier hebben we inmiddels het vakantieverblijf Kransenhof voor twee tot drie personen ingericht. We hebben gasten uit alle delen van Europa en iedereen is enthousiast over de ruimte en rust. En onze jongens, die bij de verhuizing acht en negen jaar waren, hebben het hier geweldig gehad. Er is natuurlijk alle ruimte om buiten te spelen. In de kapschuur werden zelfs discofeestjes gehouden. En met al het water rond het eiland zijn ze enthousiaste zeilers geworden.”

Marja: “De eerste keer dat ik vanaf Kransenhof naar Rijswijk reed, moest ik even slikken. Dat was toch wel een afstand. Door mijn functie, commercieel manager, heb ik op verschillende plaatsen in de Randstad gewerkt. Daarom was de ligging van deze boerderij goed, niet ver van Rotterdam. Na acht jaar kon ik bij een lokale thuiszorgorganisatie aan de slag. Daardoor leerde ik meer mensen uit de buurt kennen, al waren we door politieke activiteiten, serviceclub en bestuurswerk wel al goed ingeburgerd. Nu ben ik begonnen met mijn eigen adviesbureau voor directie en middenkader.”

Vincent: “De ruimte die wij hier binnen hebben, leent zich uitstekend voor een galerie. Die is er gekomen. Voor eigen werk en dat van anderen op het gebied van realistische kunst. In mijn werk is de landschappelijke schoonheid van de omgeving – die met zijn vlakheid allesbehalve saai is – ingesijpeld. Ik zie ook kansen om (kunst)projecten te beginnen. Niet ingewikkeld, alleen wel tijdrovend om te organiseren. Sinds we hier wonen is het stadse leven steeds verder van ons weggeschoven en inmiddels half achter de horizon verdwenen. Ja, we zijn hier wel geaard.”

Vincent en Marja Krans
Kransenhof
Ouwerkerk